உலகம் உருவான விதம்

இந்த உலகம் எப்படி தோன்றியது என்று கேட்டால், "ஆளாளுக்கு ஒரு கதை சொல்வார்கள். அறிவியல் என்ன சொங்கிறது என்று பார்ப்போமா...

உயிருள்ளவை, உயிரற்றவை என்ற இரண்டு பிரிவுகள் உலகில் உள்ளன. இவை அனைத்தும் உருவாக காரணமாக இருந்தது, பிளாஸ்மா குழம்புதான். இது வெறும் உள்ளங்கை அளவே பந்து போன்று இருந்தது. பின்னர், அழுத்தம் தாங்காமல் வெடித்துச் சிதறியது.

வெடிப்பிற்கு பின், அதில் இருந்து பொருள்கள் வெளிவந்தன. அதைத் தொடர்ந்து எலக்ட்ரான், புரோட்டான், நியூட்ரான் போன்ற அணுத்துகள்கள் உருவானது. நட்சத்திரங்களும் தோன்றின. ஆரம்பத்தில் இவற்றில் எலக்ட்ரான்களும், புரோட்டான்களும் மட்டுமே இருந்தன.

கடும் வெப்பத்திலும், அழுத்தத்திலும் அணுச் சேர்க்கை நடைபெற்றன. இதனால், ஹைட்ரஜன், ஹீலியம் போன்ற தனிமங்கள் உருவானது. தொடர்ந்து, லித்தியம், போரான், பெரிலியம், கார்பன், நைட்ரஜன், ஆக்சிஜன் போன்றவை உருவானது.

சில நட்சத்திரங்கள் துண்டுகளாக சிதறி, தூரத்தில் போய் விழுந்து குளிரத் தொடங்கின. அவை இறுதியில் கோள்களாக உருமாறின. அப்படிப்பட்ட ஒரு கோள் தான் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பூமி.

பால்வீதி மண்டலம்

பல நட்சத்திரங்கள் ஒன்று சேர்ந்து கேலக்சிகளாக மாறின. இந்த பிரபஞ்சத்தில் பல கேலக்சிகள் உள்ளன. நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் கேலக்சிக்கு 'பால்வீதி மண்டலம் என்று பெயர். இதில் பல கோடி நட்சத்திரங்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்றுதான் சூரியன்.

எல்லா நட்சத்திரங்களின் மையத்திலும் அணுச் சேர்க்கை நடக்கின்றன. அதனால், அவற்றில் இருந்து வெப்பமும், ஒளியும் வெளிவருகின்றன. சூரியனிலும் இதுபோன்ற செயல் நடைபெறுவதால்தான் அது அதிக வெப்பத்துடனும், ஒளிபிழம்பாகவும் உள்ளது.

கனமான பொருட்கள் தங்களை நோக்கிப் பிற பொருட்களை கவர்ந்து இழுக்கின்றன. இதனால், கனம் குறைந்த பொருட்கள் அவற்றை சுற்றத் தொடங்குகின்றன. எட்டு கோள்கள் சூரியனை சுற்றி வருகின்றன. பூமியின் துணைக்கோளாக சந்திரன் உள்ளது. இது பூமியை சுற்றி வருகிறது. நாம் பவுர்ணமி அன்று நிலவு ஒளி பிரகாசமாக இருப்பதைப் பார்க்கலாம். சந்திரனுக்கு என்று அப்படி தனியாக ஒளி எதுவும் கிடையாது. சூரியனிடம் இருந்து ஒளியைப் பெற்று பூமியை நோக்கி பிரதிபலிப்பதால் தான் இந்த ஒளி நமக்குக் கிடைக்கிறது.

சூரியன், பூமி, சந்திரன் போன்ற கோள்கள் அனைத்தும் கோள வடிவில் உள்ளன. பூமி 23% டிகிரி சாய்ந்த அச்சில் தன்னைத் தானே சுற்றிக்கொண்டு, சூரியனையும் சுற்றி வருகிறது. ஒரு பாதி சூரியனை நோக்கி இருக்கும் போது அந்தப் பகுதியில் சூரிய வெளிச்சம் படுகிறது. இதுதான் பகல். அதே சமயம் மறுபகுதி இருளில் உள்ளது. அதுதான் இரவு, இப்படி ஒரு முறை பூமி சூரியனை சுற்றி முடிக்க 24 மணி நேரம் ஆகிறது. இதுதான் நமக்கு ஒரு நாளாகிறது. பூமி சூரியனை ஒருமுறை சுற்றிவர 365 1/4 நாட்கள் ஆகின்றன.

பூமியின் இருப்பிடம்

நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் பூமியானது நாம் வாழ்வ தற்கேற்ப அருமையான சூழலில் அமைந்துள்ளது. இது சூரியனில் இருந்து வெகு தொலைவிலும் இல்லை. வெகு அருகிலும் இல்லை. அதனால்தான் பூமியின் மேற்பரப்பில் கடும் வெப்பமும் இல்லை. குளிரும் அதிகமாக தாக்குவதில்லை.

பூமியைச் சுற்றிக் காற்றுமண்டலம் உள்ளது. இதில் ஓசோன் படலம் என்ற அருமையான வசதி உள்ளது. இது சூரியனில் இருந்து வரும் மோசமான புறஊதாக்கதிர்களைத் தடுத்து விடுகிறது. நமக்குத் தேவையான அளவு வெப்பத்தையும், ஒளியையும் மட்டுமே பூமிக்கு அனுப்புகிறது.

பூமியின் மேற்பரப்பில் உள்ள சூடு, உயிர்கள் வாழ்வதற்கு ஏற்ற சூழலை உண்டாக்குகின்றன. சூரியனின் கதிர்கள், தாவரங்கள் உணவு தயாரிக்க பயன்படுகின்றன.

பூமியில் சுமார் 92 வகையான தனிமங்கள் உள்ளன. இவற்றில் கார்பன் எனப்படும் கரி முக்கியமானது. உயிர்கள் அனைத்தும் கரியின் பல சேர்மங்களால்தான் உருவாகியுள்ளன. காற்று மண்டலத்தில் ஆக்சிஜனும், நைட்ரஜனும் உள்ளன. ஹைட்ரஜன் நீரில் இருந்து கிடைக்கிறது."

-  தினத்தந்தி இலவச இணைப்பு 22-7-2011, பக்கம்-3(வார இதழ்)

- எழுத்தாக்கம் :  செ.ர.பார்த்தசாரதி

வயதாவதை தடுத்து நிறுத்த முடியுமா? மருத்துவ உலகில் புதிய புரட்சியை ஏற்படுத்திய ஜெர்மனி ஆய்வு

வயதாகும்போது செல்லின் ஆற்றல் மய்யமான மைட்டோகாண்ட்ரியாக்கள் பலவீனமடைவதற்கு ‘பாஸ்பேடிடைல்கோலின்’ என்ற கொழுப்புச் சத்து குறைவதே முதன்மைக் காரணம் என ஜெர்மனியின் லைப்னிஸ் ஆய்வகம் கண்டறிந்துள்ளது.

நமது உடலின் ஆற்றல் மய்யங்கள் என அழைக்கப்படும் மைட்டோகாண்ட்ரியாக்கள் வயதாக வயதாக தங்களின் திறனை இழக்கின்றன என்பது பல தசாப்தங்களாக அறிவியலாளர்களுக்கு தெரியும். ஆனால், அது ஏன் நடக்கிறது? என்பதற்கான துல்லியமான விடை இதுவரை மர்மமாகவே இருந்தது.

தற்போது, ஜெர்மனியில் உள்ள லைப்னிஸ் முதியோர் நல நிறுவனத்தின் மருத்துவர் மரியா எர்மோலேவா தலைமையிலான குழுவினர் நடத்திய ஆய்வில், இதற்குப் பின்னால் இருக்கும் ஒரு முக்கிய காரணி கண்டறியப்பட்டுள்ளது. நேச்சர் கம்யூனிகேஷன்ஸ் இதழில் வெளியாகியுள்ள இந்த ஆய்வு, செல் வயதாவதைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்ற புதிய நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

நமது செல்லுக்குள் இருக்கும் மைட்டோ காண்ட்ரியாக்கள் வெறும் ஆற்றலை மட்டும் உற்பத்தி செய்வதில்லை. அவை ஒன்றோடொன்று இணைந்து மிகப் பெரிய ‘பவர் கிரிட்’ போன்ற வலையமைப்பை உருவாக்குகின்றன. இந்த நெகிழ்வுத்தன்மைக்கு ‘மைட்டோகாண்ட்ரியல் ஃபியூஷன்’ என்று பெயர். இந்த வலையமைப்பு சீராக இயங்க பாஸ்பேடிடைல்கோலின் எனும் சவ்வு கொழுப்பு மிக அவசியம். வயதாகும்போது இந்த பாஸ்பேடிடைல்கோலின் அளவு இயற்கையாகவே குறைகிறது. இதனால் செல்கள் தங்கள் இணைப்பை இழந்து சிறு துண்டுகளாக மாறுகின்றன.

இது நாட்டின் மின்கட்டமைப்பு செயலிழப்பதற்கு சமம். மின் உற்பத்தி நடந்தாலும், அதைத் தேவையான இடங்களுக்கு நெகிழ்வாக பகிர்ந்தளிக்க முடியாது. இந்நிலைதான் நீரிழிவு போன்ற முதியோர் சார்ந்த நோய்களுக்கு வழிவகுக்கிறது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் இளம் புழுக்களில் பாஸ்பேடிடைல்கோலின் உற்பத்தியை முடக்கியபோது, அவற்றின் செல்கள் உடனடியாக வயதான புழுக்களின் செல்களைப் போல மாறின.

உணவின் மூலம் இந்த கொழுப்பை மீண்டும் வழங்கிய போது, வெறும் 2 நாட்களில் அந்த செல்கள் மீண்டும் புத்துணர்ச்சி பெற்றுப் பழைய நிலைக்குத் திரும்பின. இந்த வேகமான மாற்றம் ஆராய்ச்சியாளர்களையே ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. ஆராய்ச்சியாளர்கள் தங்களது சோதனையை மனித தரவுகளுடனும் ஒப்பீடு செய்தனர். ஆண்களுக்கு வயது அதிகரிக்கும்போது குருதியில் பாஸ்பேடிடைல்கோலின் அளவு படிப்படியாக குறைகிறது. பெண்களுக்கு ‘மெனோபாஸ்’ எனப்படும் மாதவிடாய் நிறுத்தம் ஏற்படும் காலத்தில் இந்த லெவல் மிகக் கடுமையாகச் சரிவது கண்டறியப்பட்டது. பெண்களுக்கு அந்தச் சமயத்தில் ஏற்படும் அதிக சோர்வுக்கும் மைட்டோகாண்ட்ரியா திறன் குறைவதற்கும் இதுவே முக்கியக் காரணம்.

மனித குருதியில் பாஸ்பேடிடைல்கோலின் அதிகமாக இருப்பவர்களுக்கு மைட்டோகாண்ட்ரியல் ஸ்ட்ரெஸ் குறைவாக இருப்பதோடு, அவர்களது நடக்கும் வேகம் மற்றும் நினைவாற்றல் சிறப்பாக இருப்பதும் ஆய்வில் தெரியவந்துள்ளது. மிக முக்கியமான விசயம் என்னவென்றால், நடுவயதிலோ, முதிய வயதிலோ உணவில் கோலின் – பாஸ்பேடிடைல்கோலின் உருவாக உதவும் ஊட்டச்சத்து சேர்க்கப்படும்போது, அது செல்களை மீண்டும் புத்துணர்ச்சியடைய வைக்கிறது.

வயது முதிர்ந்த புழுக்களுக்கு கோலின் ஊட்டச்சத்து வழங்கப்பட்டபோது, அவற்றின் மைட்டோகாண்ட்ரியா வடிவமும் சுவாசமும் மேம்பட்டன. மனித செல்களில் உள்ள டைப்-2 நீரிழிவு நோய்க்காக பயன்படுத்தப் படும் ‘மெட்ஃபார்மின்’ மருந்தால் ஏற்படும் மைட்டோ காண்ட்ரியல் அழுத்தத்திலிருந்து மனித செல்களைக் ‘கோலின்’ பாதுகாத்தது. நமது குடல் நுண்ணுயிரிகள் மனித உடலில் இந்தச் சத்துக்களை எவ்வாறு கிரகிக்கின்றன என்பது குறித்து மேலும் பல ஆய்வுகள் தேவைப்பட்டாலும், வயதாவது என்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்று என்ற கருத்தை இந்த ஆய்வு மாற்றியமைத்துள்ளது. சரியான ஊட்டச்சத்து, இலக்கு வைக்கப்பட்ட சிகிச்சைகள் மூலம் நமது செல்லின் ஆற்றல் இயந்திரங்களை வயதான காலத்திலும் இளமையோடு இயங்க வைக்க முடியும் என்பதை இந்த ஆய்வு நிரூபித்துள்ளது.

– எஸ்.மீனாட்சி சுந்தரம்

 -விடுதலை நாளேடு, 23.7.26

24 ஆயிரம் ஆண்டுகள் உறைந்து கிடந்த ‘ஸாம்பி’ புழுவை உயிர்ப்பித்த விஞ்ஞானிகள் அடுத்து நடந்த ஆச்சரியம்

 

மாஸ்கோ, ஏப். 27- வடகிழக்கு சைபீரியாவில் உள்ள அலாசியா ஆற்றின் கரையில், ஒரு நுண்ணிய புழுவின் உறைந்த படிமத்தை ரஷ்ய விஞ்ஞானிகள் கண்டு பிடித்தனர். ‘யெடோமா’(Yedoma) எனப்படும் நிரந்தர பனிப்படலம், அந்த புழுவை சுமார் -20 டிகிரி செல்சியஸ் வெப்ப நிலையில் திடமாக உறைந்த நிலையில் வைத் திருந்தது.

ஆய்வாளர்கள் அதை ஆய்வகத்திற்கு எடுத்துச் சென்று, அந்த புழுவை சுற்றியிருந்த பனிப்படலத்தை உருக் கினர். அப்போது அந்த புழு மீண்டும் உயிர்ப்பித்து எழுந்தது விஞ்ஞானி களை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது. தொடர்ந்து அது நகரவும், உணவு உட்கொள்ளவும் ஆரம்பித்தது.

ஆனால், அதன் பிறகு மற்றொரு ஆச்சரியம் நிகழ்ந்தது. அந்த புழு துணை இல்லாமல் இனப்பெருக்கம்(Asexual Repriduction) செய்யத் தொடங்கியது. மேலும், குட்டிப் புழுக்களும் அதன் தாயைப் போலவே எந்தவித குறைபாடுகளும் இல்லாத உடல் அமைப்பைக் கொண்டிருந்தன. இது விஞ்ஞான உலகில் இதுவரை கண்டிராத அரிய கண்டுபிடிப்பாக பார்க்கப்படுகிறது.

ரேடியோ கார்பன் முறைப்படி ஆய்வு செய்ததில், இந்த புழு சுமார் 23 முதல் 24 ஆயிரம் ஆண்டுகள் வரை உறைந்த நிலையில் இருந்திருக்கலாம் என தெரியவந்துள்ளதாக விஞ்ஞானிகள் கூறி யுள்ளனர். சில உயிரி னங்கள் பொதுவாக குளிர் காலத்தை சமாளிக்க ‘கிரிப்டோபயாசிஸ்’ (Cryptobiosis) என்ற நிலைக்குச் செல்கின்றன.

அந்த சமயத்தில், அந்த உயிரி னங்களின் உடல் செயல்பாடுகள் கிட்டத்தட்ட நின்று போய்விடும். ஆனால் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பனியில் உறைந்திருந் தாலும், ஒரு உயிரினம் மீண்டும் உயிர்ப்பித்து எழுந்து இனப் பெருக்கம் செய்ய முடியும் என்பதற்கு முதன் முறையாக பதிவு செய்யப்பட்ட ஆதாரம் கிடைத்துள்ளது என ரஷ்ய விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இதனை ‘ஸாம்பி’ புழு என்று சிலர் அழைத் தாலும், அறிவியல் ரீதியாக இந்த புழு உயிரிழக்கவில்லை என்றும், அதன் உடலியல் செயல்பாடுகள் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தன என்றும் விஞ்ஞானிகள் தெரிவித்துள்ளனர்

- விடுதலை நாளேடு,24.04.26

ஓர் அறிவியல் தகவல்! 1.3 கி.மீ ஆழத்தில் தங்கச் சுரங்கத்தில் சிக்கிய வினோத உயிரினம் அறிவியல் விதிகளை மாற்றியமைக்கும் டெவில் வா

 

பூமியில் உயிரினங்கள் வாழ்வதற்கான எல்லை எது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இந்த ஆராய்ச்சி உதவுகிறது.

தென்னாப்பிரிக்காவின் ஆழமான தங்கச் சுரங்கங்களில், பூமியின் மேற்பரப்பிலிருந்து சுமார் 1.3 கிலோமீட்டர் கீழே கண்டறியப்பட்டுள்ள விந்தையான உயிரினம் அறிவியல் உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தியுள்ளது.

அறிவியலாளர்கள் தென்னாப்பிரிக்காவில் உள்ள ஒரு சுரங்கத்தில், பல மில்லியன் ஆண்டுகள் பழைமையான பாறை இடுக்குகளில் தேங்கியிருந்த தண்ணீரில் இந்த உயிரினத்தைக் கண்டறிந்துள்ளனர்.

ஹேலிசபலோபஸ் மெபிஸ்டோ (Halicephalobus mephisto) என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள இந்த உயிரினம், அரிசி தானியத்தை விட சிறியது மற்றும் இதற்கு கண்கள் கிடையாது.

2011-ஆம் ஆண்டில் முதன் முதலில் கண்டறியப்பட்ட இந்த உயிரினத்தை ஆராய்ச்சி யாளர்கள் ‘டெவில் வார்ம்’ (Devil Worm) என்று அழைக்கின்றனர்.

பொதுவாக இவ்வளவு ஆழமான பகுதிகளில் பாக்டீரியா போன்ற ஒரு செல் உயிரினங்கள் மட்டுமே வாழ முடியும் என்று கருதப்பட்டது.

ஆனால், வெளிச்சம் இல்லாத, மிகக் குறைந்த ஆக்சிஜன் கொண்ட, அதிக வெப்பம் மற்றும் அழுத்தம் நிறைந்த இந்த ஆழமான பகுதியில் ஒரு பல செல் உயிரினம் (Multicellular organism) வாழ்வது அறிவியல் விதிகளைத் தகர்த்துள்ளது. இந்த உயிரினம் அங்குள்ள பாக்டீரியாக்களை உணவாகக் உட்கொண்டு உயிர்வாழ்கிறது.

2019-ஆம் ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வின்படி, இந்த புழுவின் உடலில் அதிகப்படியான வெப்பம் மற்றும் மன அழுத்தத்தைத் தாங்கி உயிர்வாழ உதவும் சிறப்பு மரபணுக்கள் இருப்பது கண்டறியப்பட்டது.

மேலும், இதன் உடலில் உள்ள ‘சைட்டோக்ரோம் சி ஆக்ஸிடேஸ்’ (Cytochrome c oxidase) என்ற புரதம், ஒரு உயிரியல் சென்சார் போல செயல்பட்டு, சுற்றுச்சூழலில் ஏற்படும் திடீர் வெப்ப மாற்றங்களுக்கு ஏற்ப இந்த உயிரினம் தன்னைத் தகவமைத்துக் கொள்ள உதவுகிறது.

பூமியில் உயிரினங்கள் வாழ் வதற்கான எல்லை எது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள இந்த ஆராய்ச்சி உதவுகிறது.

பூமியின் ஆழத்தில் இத்தகைய சிக்கலான உயிரினங்கள் வாழ முடியும் என்றால், இதே போன்ற கடினமான சூழல் கொண்ட மற்ற கோள்கள் அல்லது நிலவுகளிலும் உயிரினங்கள் இருப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அதிகம் என்று விஞ்ஞானிகள் கருதுகின்றனர்.

-விடுதலை நாளேடு, 09.05.26

ஆண் துணை இல்லாமலும் இனப்பெருக்கம் செய்யும் கரப்பான் பூச்சி !

 'பாலுறவு!'

 பாலுறவு என்பது மிகவும் சிக்கலான நடவடிக்கை யாகும். எனினும் பெரும் பாலான உயிரினங்கள் மிக எளிமையாக -பாலுறவு ஈடுபாடு இல்லாமலே நகலக்கம் எனப்படும் குளோனிங் முறையில் உற்பத்திப் பெருக்கம் செய்து தள்ளுகின்றன எனப் பெரும்பாலோர் கருதக் கூடும். பார்க்கப் போனால் பாலியல் தொடர்பற்ற உற் பத்தி என்பது உயிரினங்களைப் பொறுத்தவரை மிகவும் அரிது. ஒரு முறை பாலுறவில் ஈடுபட்டுவிட்டால், பின்னர் பாலுறவற்ற உற்பத்திக்கு மீள்வது மிகக் கடினம் என்று  பாட்ரிகா ஜே.மூர் போன்ற மான்செஸ்டர் பல்கலை வல்லுநர்கள் அறி வுறுத்துகின்றனர்.

 மரபணு மாறுபாடுகள் காரணமாக பாலுணர்வு எழுகிறது என்பது வழிவழிவந்த ஞானமாகும்.  பாலுறவு அற்ற அற்ற உற்பத்தியினால் எழும் வாய்ப்புக் குன்றவுகளால்கூட பாலுணர்வு முகிழக்கூடும்.

 அதாவது மரபணுக்களை நீர்த்துப் போகச் செய்யாது என்பது பாலுறவு அற்ற உற் பத்தியின் பயனுறு அம்சமாகும்

 இந்தப் பிரச்சினையில் ஒரு பிடிமானத்தைப் பெறுவது இன்று சிக்கலாகவே இருக்கிறது. எடுத்துக்காட்டாக செடிப் பேன்கள் பாலுறவு இன்றியே உற்பத்தி பெருக்கத்தில் வழைமையாக ஈடுபடுகின்றன.

 சில உயிரினங்கள் பாலுறவின் மூலமும் சில பாலுறவு இல்லாமயேயும் உற்பத்திப் பெருக்கம் செய்வது எப்படி என்பது இன்னும் புரிந்து கொள்ள முடியாத கடும் புதிர் தான். உற்பத்திப் பெருக்க முறைகளில் ஈடு படுகின்றன என்பது ஏற்கனவே நாம் அறிந்திருக்கிற சிக்கலான செய்தி

 உயிரினம் ஒன்று, சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்ப, பாலுறவு கொண்டும் பாலுறவு இல்லாமலும் உற்பத்திப் பெருக்கம் செய்து கொள்கின்றன என அறியும்போது நமது வியப்பு பன்மடங்காகிறது.

உயிர் தத்துவமும் வளர்ச்சியும் என்ற புதிய இதழிழ் ஒன்றில், வல்லுநர் மூலம் அவரது சகாக்களும் சோதனைச் சாலை கரப்பான்களிடத்தில் ஒரு தன்மையைக் கண்டு பிடித்து எழுதியிருக்கின்றனர். வழைமையாக இவை பாலுறவில் ஈடுபட்டுதான் உற்பத்திப் பெருக்கம் செய்கின்றன. 

 

ஆனால் ஆண் காப்பான்களுக்குத் தட்டுப்பாடு - பற்றாக்குறை ஏற்படும் போது, ​​பெண் கரப்பான்கள் பாலுறவுக் கூட்டற்ற இளப்பெருக்கம் முறையில் உற்பத்திப் பெருக்கம் செய்து கொள்கின்றனவாம்.  இந்த முறையில் ஆணின் உதவியின்றியே அனைத்தும் பெண் சுரப் பான்கள் உற்பத்தியைப் பெருக்கும் ஆற்றல் படைத்தனவாம்.

 உயிரினப் பெருக்கம் தொடர்பான அதிசயக் கனவாக இது தெரிந்தபோதிலும், பத்து பெண் கரப்பான்களுக்கு நான்கு என்ற கணக் கில் மட்டுமே இந்த வசதியைப் பெற்றவை.

 பாலுறவுடன் கூடிய உற்பத்திப் பெருக்கத்தைப் போலவே, மிக எளிதாக உற்பத்தியும் உள்ளது என்பது பாலுறவு கூட்டற்ற உற்பத்தியுள்ளது. என்பது

மற்றொரு சிறப்பாககும்.  ஆனால்,ஒரு முறை பாலுறவுக் கூட்டற்ற உற்பத்தி ஏற்பட்டுவிட்டால்.  மீண்டும் பாலுறவு உற்பத்தி என்பது கடிதிலும் கடிதாகிப் போகுமாம்.

 பெண் கரப்பானிடத்தில் சினை படாத முட்டைகளுக் கும் அதாவது ஆணின் உதவி வின்றிக் கருவாகாத முட்டைகளின் எண்ணிக்கை.  ஆணின் உதவியே தேவைப்படாத முட்டைகளின் எண் னணிக்கைக்கும்  பெருத்த வேறுபாடு நிலவுகின்றது.  தொழில் நுட்பரீதியாகப் பாக்கும்

போது, ​​விந்து அல்லது முட்டை செல்கள் உற்பத்தி யாகும்போது, ​​கரு முனை அணுக்களில் அணு இயக்க மாற்றுக் கூறு நடைபெறுகிறது.

 சாதாரணமாக.  கருமுட்டை செல் ஒன்றில் பாதியளவு முதிர்வுக் குரோ மோசோம்கள் இடம் பெற்றுள்ளன.  விந்து செல் ஒன்றை இது சந்திக்கும் போது, ​​முழு எண்ணிக்கையிலான குரோமோசோம்கள் (இளக்கீற்று) மீண்டும் பெறப்படுகின்றன.

 கருமுறை அணு இயக்க மாற்றம் என்பது இரண்டு கட்டமான நிகழ்வாகும்.  செல் பிரிவு விந்துவையும் கரு முட்டை செல்களையும் உற்பத்தி செய்வதாகும் இப் போதுதான் இவை பாதியாகக் குறைகின்றன.  இங்கு தான் குளறுபடிகளே ஏற் பட்டு விந்து கருமுட்டை செல்கள் ஏற்றத் தாழ்வாக உருவாகின்றன அல்லது பாதிக்கும் குறை வான பங்களிப்பில் இனக் கீற்றுகள் முகிழ்கின்றன.

 பெண் கரப்பான்களைப் பொறுத்தவரை, கருமுறை அணு இயக்க மாற்றம் தவறாகப் போய் கருமுட்டை செல்கள் முழுமையான இனக் கீற்றுகளோடு உற்பத்தியா கிறது.  குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் இவை கருவுயிர்களாக மேம்படுகின்றன.  ஆனால் இப்படிப்பட்ட நிகழ்வு ஒன்றுக்கு இரண்டு மடங்கு நிகழ்வுச் சாத்தியமற்றவை.  முதலாவதாக,

 கருமுறை அணு இயக்க மாற்றத்தில் சில தவறுகள் ஏற்பட்டு முதிர்ந்த இனக் கீற்றுகள் போதிய எண்ணிக் கையில் உருவாக வேண்டும்.  இரண்டாவதாக, அசாதாரண முட்டைக்கரு செல் ஒன்று மேலும் வளர்ச்சியடையும் வாய்ப்பைப் பெற வேண்டும்.  எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டுமானால், பாலுறவு டன் கூடிய உற்பத்திப் பெருக்கம் நிகழ்ந்த பின்னர், பாலுற வற்ற உற்பத்திக்கு பல்வேறு அரிய நிகழ்வுகள் ஒரேயடியாக நடைபெற வேண்டும்.

 பெண் சுரப்பான்கள் உற் பத்திப் பெருக்கம் தொடர் பான தனது நிலைகளை உடலுறவு - உடலுறவற்ற என்று மாற்றிக் கொள்ளும் வசதி படைத்தவை என்றா லும், அடிக்கடி இந்த மாற்றங் களில் ஈடுபடத் துணிவ தில்லை.  எனவே, பாலுற வற்ற உற்பத்திப் பெருக்கம் என்பது மிகக் கடினமானது என்றே நிலைநாட்டப்படுகிறது..

- விடுதலை ஞாயிறு மலர்,27.2.2000

மனிதனுக்கு மட்டும் பேச்சாற்றல் இருப்பது ஏன்? -முனைவர் வா.நேரு

 

விலங்குகள் மனிதரைப் போலப் பேச இயலாமல் இருக்கின்றன, விலங்குகளில் இருந்து பரிணாம வளர்ச்சி அடைந்து மனிதனாக மாறிய மனித விலங்கு மட்டும் பேச முடிந்தது எப்படி?

சரி, மற்ற விலங்குகளுக்கு இருப்பதுபோல் இல்லாமல், மனிதனுக்கு மட்டும் கழுத்துக்கு மேலே U வடிவத்தில் இருப்பதைக் கண்டறிந்தார்கள். இந்த எலும்பு, மனித உடலின் வேறு எந்த எலும்போடும் இணையாத தனி எலும்பு. இந்த எலும்புக்குப் பெயர் ஹைபோய்டு எலும்பு. இந்த எலும்புதான் மனிதனின் நாக்கையும் குரல் வளையையும் தாங்குகிறது. இந்தத் தனித்தன்மையான எலும்புதான் மனிதர்கள் தனித்தன்மையோடு பேசுவதற்கு உதவி புரியும் எலும்பு.

டி.என்.ஏ.ஆராய்ச்சி மனித உடல் குறித்த புதிர்களை எல்லாம் ஒவ்வொன்றாக விடுவித்துக் கொண்டு வருகிறது. மரபணு என்பது ஒரு டி.என்.ஏ.வின் ஒரு பகுதியாகும். FOXP2 என்னும் மரபணு மொழியின் வளர்ச்சியோடு தொடர்புடையது.இந்த மரபணு ஹோமோசேப்பியன்ஸ் எனப்படும் நம்மிடத்திலும் இருக்கிறது. 10000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த நமது முன்னோர்களிடமும் இருந்திருக்கிறது. 1,50,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த நியாண்டர்தால் இனம் எனப்படும் நமக்கு முந்தைய மனித இனத்திடமும் இருந்திருக்கிறது என்று அறிவியல் அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய டி.என்.ஏ.க்களை ஆய்வு செய்வது நமக்கு எப்படிப் பேச்சு வந்தது என்பது குறித்துக் கூடுதல் செய்திகளைத் தருகிறது என்று குறிப்பிடுகிறார்கள்.

இந்த ஹைபோய்டு என்னும் எலும்பை மட்டும்  நம்முடைய உடலில் இருந்து தனியாக எடுத்துவிட்டால், நம்மால் உயிர் வாழ முடியும். ஆனால், நம்மால் பேச இயலாது. அதைப் போல இந்த FOXP2 என்னும் மரபணு இல்லையென்றாலும் நம்மால் பேச இயலாது. ஒரு மரபணு, அந்த மரபணுக்கு ஏற்றவாறு நமது உடலில் ஏற்பட்ட பரிணாம வளர்ச்சி மாறுதல், இந்த இரண்டும் இணைந்துதான் நம்மை, விலங்குகளிடம் இருந்து வேறுபடுத்துகிறது. மனிதராக நம்மை இந்த மண்ணில் நடமாட வைக்கிறது. பேச வைக்கிறது, பாட வைக்கிறது.

காடுகளில் விலங்குகளோடு விலங்குகளாகத்தான் மனிதன் வாழ்ந்திருக்கிறான். ஆடைகள் இல்லாமல், விலங்குகள் போல இருந்த காலத்தில் மற்ற கொடிய விலங்குகளைப் பார்த்துப் பயந்து பயந்து வாழ்ந்திருக்கிறான். அப்படி வாழ்ந்த காலத்தில், தனக்குத் திடீரென ஏற்படும் அச்சுறுத்தலையும், பயத்தையும் அடுத்தவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்த ஓசையை எழுப்பியிருக்கிறான்.அந்த ஓசை எழுப்புதல்,பயத்தின் காரணமாக ஓர் ஓசையாகவும், இனப்பெருக்க இச்சையின்போது வேறு ஓர் ஒலியாகவும் ஒலிக்க ஆரம்பித்து மெல்ல மெல்ல ஓசையும்,ஒலியும் மொழியாக மாறியிருக்கிறது. 1,50,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வாழ்ந்த நியாண்டர்தால் மனித இனத்திற்கு இந்த ஹைபோய்டு எலும்பு வெறும் ஓசையும், ஒலியும் எழுப்ப மட்டும் பயன்பட்டிருக்கலாம். ஆனால், மனித இன வளர்ச்சியில், உலகம் முழுவதும் இன்று புழங்கும் 7000 மொழிகளுக்கு மேற்பட்ட மொழிகளின் தோற்றத்தில்,வளர்ச்சியில் ஹைபோய்டு எலும்பும் FOXP2 என்னும் மரபணுவும் இணைந்து பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கின்றன…

அறிவியல் அறிஞர்கள் விலங்குகளில் இருக்கும் மரபணுக்களை மாற்றி இருக்கிறார்கள். நீக்கியிருக்கிறார்கள். அதற்கான சோதனைகள் தொடர்ச்சியாக நடந்து வருகின்றன ஒரு கழுதையிடம் அல்லது எருமை மாட்டில் இருக்கும் மரபணுவுக்குப் பதிலாக FOXP2 மரபணு சேர்க்கப்பட்டு, அவற்றின் கழுத்தில் ஹைபோய்டு எலும்பிலும் மாற்றம் செய்யப்பட்டால், மனிதர்களைப் போல எருமை மாடுகளும் பேச ஆரம்பிக்கலாம். இன்னும் தீவிரமான ஆராய்ச்சிகள் செய்யப்பட்டால் ஒவ்வொரு மொழிக்கும் இருக்கும் மரபணுக்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, தமிழ் மொழிக்கு உரிய மரபணு இது, ஆங்கில மொழிக்கு உரிய மரபணு இது என்றுகூடத் தெரிவிக்கப்படலாம்.அப்போது ஹிந்தி மொழி பேசும் எருமை மாடு, சமஸ்கிருத மொழி பேசும் கழுதை என்று கூட விலங்குகள் பேச ஆரம்பிக்கலாம். அப்போது மரபணுக்களை மாற்றிப் புதிய மொழிகளை எளிதாகக் கற்றுக்கொள்ளும் வழிமுறைகளும் கூட மனிதர்களுக்கு ஏற்படலாம். ஆனால் அதிலும் ஓர் ஆபத்து இருக்கிறது.

நெருக்கடி நிலை காலத்தில் மேனாள் பிரதமர் இந்திராகாந்தியின் மகன் சஞ்சய்காந்தி, நிறையப் பேருக்கு அவர்கள் விரும்பாமலேயே கட்டாயக் கருத்தடை செய்துவிட்டதுபோல், மரபணு மாற்றத்தின் மூலம் நம்மிடையே நாம் விரும்பாத மொழிகள் அறிவியல் மூலமாகத் திணிக்கப்படலாம்.

காது கேட்க முடியாதவர்களைக் கேட்க வைப்பதற்கு, வாய் பேச முடியாதவர்களைப் பேச வைப்பதற்கான  ஆராய்ச்சி  என்பது அறிவியல் அறிஞர்களால் பல ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து  நடைபெறும் ஒரு முயற்சியாகும். தொலைபேசியைக் கண்டுபிடித்த அலெக்சாண்டர் கிரகாம் பெல், தன் வீட்டில் காது கேட்காமல் இருந்த உறவுகளுக்குக் காது கேட்கும் கருவியைக் கண்டுபிடிக்கும் முயற்சியின்போதுதான் தொலைபேசியைக் கண்டுபிடித்தார் என்பது வரலாறு. இன்றைக்குக் காது கேட்பதற்கான பல்வேறு கருவிகள் வந்துவிட்டன.அதுபோலவே பிறவியிலேயே பேச முடியாத குறைபாட்டோடு பிறக்கும் குழந்தைகள் முழுமையாகப் பேச வைப்பதற்கான ஆராய்ச்சிகளும் தொடர்ந்து நடைபெறுகின்றன. வாய் பேச முடியாமல் பிறக்கும் பல குழந்தைகள் இப்போதெல்லாம் அறுவை சிகிச்சையின் மூலம் பேசும் வாய்ப்பினைப் பெறுகின்றார்கள்.

மாற்றுத் திறனாளிகள் பற்றி அக்கறை கொண்ட ஒருவர், பேச இயலாத மாற்றுத்திறனாளிகள் பயன்படுத்தும் சைகை மொழியை அவர்கள் மட்டும்தான் படிக்கின்றார்கள், பயன்படுத்துகிறார்கள். இயல்பாக இருக்கும் மனிதர்களும் அந்தச் சைகை மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் அவர்களை நாம் முழுமையாகப் புரிந்து  கொள்ளமுடியும் என்றார். அவர்களுக்கு ஓர் ஆபத்து என்று சைகை மொழி மூலம் சொன்னால், அதனைப் புரிந்து கொண்டு இயல்பான உடலமைப்பு உள்ளவர்கள் உதவ முடியும் என்றார். பேசக்கூடிய நாம், எத்தனையோ மொழிகளைக் கற்றுக்கொள்ள விரும்புகிறோம், ஆனால் சைகை மொழியைக் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று என்றாவது விரும்பினோமா என்னும் கேள்வி எனக்குள் எழுந்தது.

மொழி என்பது ஒரு கருவி என்றார் தந்தை பெரியார். எப்படிக் கருவியின் தன்மை கால வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப மாறிக்கொண்டே இருக்கிறதோ, அதுபோல மனிதன் தொடர்பு கொள்வதற்குப் பயன்படக்கூடிய  மொழியும் மேம்பாடு அடைந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும், அதற்கான வழிமுறைகள் இருக்க வேண்டும் என்று சொன்னார் தந்தை பெரியார்.அறிவியலும் அதைத்தான், எப்படி மொழி பிறந்தது, வளர்ந்தது என்பதை மரபணு வழியாக விளக்குகிறது.விளக்குவது மட்டுமல்ல,அதற்கான மனித உடலில் இருக்கும் வசதிகள் என்ன? அது எப்படி ஏற்பட்டது என்பதற்கான பெரும் விளக்கங்களை அறிவியல் கொடுக்கிறது.வரும்காலத்தில் இன்னும் பல புதிர்களை அறிவியல் அவிழ்க்கும்.அதன் மூலம் இன்னும் மனித இனம் சிறக்கும். 

-உண்மை இதழ்,1-16.11.25

எகிப்து பாலைவனத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்ட முதலைகளின் படிமம் குழம்பிப்போன ஆய்வாளர்கள்!

 கெய்ரோ, நவ. 6- பழங்கால படி மங்கள் அனைத்தும் நம்மை மிகுந்த ஆச்சரியத்திற்கு உள்ளாக்குகின்றன. அந்த வகையில், எகிப்து நாட்டின் பாலைவனப்பகுதியில் இருந்து முதலையின் படிமம் ஒன்று கண்டெடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

முதலையின் படிமம்

பாலைவனத்தில் எப்படி முதலை வாழ்ந்திருக்கும்? என்கிற கேள்வி விஞ்ஞானிகளை ஆச்சரியப் படுத்தினாலும், இந்த படிமங்கள் கடல் முதலையினுடையது என்று சொல்லப்படுவதுதான் அதைவிட ஆச்சரியமான விசயமாக இருக்கிறது. கடலில் முதலைகளால் வாழ முடியாது.

தற்போது இருக்கும் உப்பு நீர் முதலைகள் கடலில் 100 கி.மீ வரை கூட வேட்டையாடும் என்றாலும், அது நிரந்தரமான கடல்வாழ் உயிரி கிடையாது. இனப்பெருக்கத்திற்கும், முட்டையிடுவதற்கும் அது கரைக்கு வந்தாக வேண்டும். ஆனால் எகிப்து பாலைவனத்தில் கண்டு பிடிக்கப்பட்ட முதலை முழுக்க முழுக்க கடல்வாழ் உயிரினமாகும்.

சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை பூமியில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகிறது என்றும், இந்த மாற்றம் காரணமாக கடல்கள் இடம் பெயர்கின்றன என்றும் ஒரு கோட்பாடு விஞ்ஞானிகளால் முன்வைக்கப்படுகிறது. அந்த வகையில் ஒரு காலத்தில் எகிப்து கடல் பகுதியாக இருந்திருக்கலாம் என்றும், பின்னர் கடல் வேறு பகுதிக்கு மாறியதால், எகிப்து பாலை வனமாக மாறியிருக்கலாம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

அப்படியாகத்தான் சுமார் 80 மில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எகிப்து கடல் பகுதியில், கடல் நீர் முதலை வாழ்ந்திருக்கலாம் என்று சொல்லப்படுகிறது. இந்த முதலைகள், தற்போது நாம் பார்க்கும் முதலைகள் போன்று வடிவமைப்பை கொண்டிருந்தாலும், முழுக்க முழுக்க மீன் போல கடல் நீரிலேயே வாழ்வதற்கான அனைத்து அம்சங்களையும் பெற்று, முழு நேரமும் கடலி லேயே வாழ்ந்திருக்கலாம் என்று ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்திருக் கின்றனர்.

டைனோசர்கள் அழியும் கொஞ்ச காலத்திற்கு முந்தைய காலத்தில்தான் இந்த முதலைகள் வாழ்ந்து வந்ததாகவும், இப்போது இந்த வகையான முதலைகளே கிடையாது என்றும் விஞ்ஞானிகள் கூறுகின்றனர். இதை ஆய்வு செய்யும்போது, முதலைகளின் பரிணாம வளர்ச்சி நாம் கணித்ததற்கு முன்பிருந்தே நடந்திருக்கிறது என்றும் விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்து உள்ளனர்.

இந்த மாதிரியான கண்டு பிடிப்புகள், உலகம் எப்படி உருவா னது, எந்தெந்த கட்டங்களை தாண்டி வந்திருக்கிறது என்பதை தெரிந்துக்கொள்ள உதவும். அதன் மூலம், உலகம் தற்போது எதை நோக்கி பயனித்துக்கொண்டிருக்கிறது? என்பதையும் அறிந்துக்கொள்ள உதவுகிறது என ஆய்வாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

- விடுதலை நாளேடு, 6.11.25